Waarom we onze badkamerverwarmers ‘door de martelkamer’ laten gaan
Het plaatsen van een infraroodverwarmer in een badkamer betekent dat het apparaat elke dag te maken moet hebben met stoom en hitte. We maken onze verwarmers zo dat ze bestand zijn tegen vocht (IPX4-classificatie), maar eerlijk gezegd zegt die classificatie in de praktijk niet veel. Daarom onderwerpen we ze aan tests onder hoge vochtigheid en hitte. Op deze manier kunnen we precies ontdekken waar het apparaat zal falen, nog voordat het bij de klant terechtkomt.
Het probleem met stoom
Vocht is gevaarlijk: vloeibaar water is één ding, maar stoom is iets anders. Stoom kan gemakkelijk in de kleinste openingetjes komen, waardoor het op de interne onderdelen en de contactpunten terechtkomt. Als er een lek komt, vindt oxidatie plaats. Dit leidt tot problemen: de elektrische weerstand neemt toe, de verbindingen oververhitten en uiteindelijk brandt het apparaat uit. Niemand wil op een dinsdagochtend te maken krijgen met zo’n probleem.
Hoe we ze echt testen
We spuiten niet zomaar wat water op het apparaat en zijn klaar. We plaatsen de verwarmers in kamers waarin de vochtigheid zeer hoog is, zodat ze in een paar weken tijd te maken krijgen met veel stoom. De temperatuur wordt ook steeds hoger, terwijl de vochtigheid boven de 90% blijft. Het is een zware test.
We kijken naar drie belangrijke punten:
*Vervormde afsluitingen: Hitte kan ervoor zorgen dat de afsluitingen krimpen of buigen. Als dit gebeurt, is de IPX4-classificatie niet meer van toepassing.
*Stroomlekkages: Als vocht de PCB bereikt, is er een probleem.
*Afbladderende reflectoren: Goedkope coatings bladderen af wanneer het vochtig is. We zorgen ervoor dat de reflecterende oppervlakken intact blijven, zodat de warmte waarheen het moet gaan, ook daadwerkelijk terechtkomt.
De balans vinden
Er is echter ook een nadeel: als je het apparaat te goed afsluit om water buiten te houden, blijft de hitte binnen. Hierdoor kunnen de elektronische onderdelen beschadigen. Het is een delicate balans: het apparaat moet goed afgesloten zijn om veilig te zijn, maar er moet ook genoeg lucht doorheen kunnen om te voorkomen dat de onderdelen oververhit raken. Deze tests zijn de enige manier om deze balans te vinden.
Uiteindelijk is een verwarmer die op de eerste dag goed werkt, maar na zes maanden al kapotgaat, gewoon een risico. We willen liever dat ze in het laboratorium kapotgaan, dan dat ze in de badkamer van een klant kapotgaan.