Dlaczego poddajemy latarnie łazienkowe „komorze tortur”?
Bądźmy szczerzy: łazienki stanowią prawdziwą przeszkodę dla urządzeń elektronicznych. Jest tam dużo pary wodnej, bryzgająca woda, a także ciągłe zmiany temperatury od ekstremalnego zimna do upału. To doskonałe warunki do powstania awarii. Jeśli uszczelnienie zostanie choć trochę uszkodzone, element grzewczy zostaje zniszczony.
Dlatego nie polegamy tylko na informacjach z kart specyfikacyjnych. Każdą partię produktów poddajemy testom odporności na wilgoć i wysoką temperaturę. W istocie próbujemy sprawić, by urządzenia się zepsuły, zanim dotrą do klienta.
Walka z wilgocią
Na kartach specyfikacyjnych można zobaczyć oznaczenie „IP65”. To po prostu sposób na określenie, że urządzenie jest odporne na kurz i może funkcjonować w otoczeniu z wodą. Ale w przypadku lamp infrarażowych prawdziwym wyzwaniem jest uszczelnienie. Używamy silikonu o wysokiej temperaturze topnienia oraz specjalnych żywic epoksydowych, aby zamknąć szczeliny pomiędzy rurą kwarcową a elementami elektrycznymi.
Parowanie wody jest naprawdę problematyczne – znajduje najmniejsze szczeliny. Gdy dostanie się do środka, niszczy kontakty metalowe, co prowadzi do rdzy lub zwarcia. Aby temu zapobiec, umieszczamy lampy w pomieszczeniu o wilgotności 95%, a następnie podnosimy temperaturę na setki godzin. Wolimy, by lampy się zepsuły w naszym laboratorium, niż w łazience klienta.
Poradzenie sobie z falami temperatur
Te lampy nie utrzymują stałej temperatury – ciągle włączają się i wyłączają. To powoduje dużą ilość obciążeń mechanicznych. Szkło się rozszerza, metal kurczy się, a elementy te napierają na siebie. Jeśli uszczelnienie zostanie uszkodzone, ochrona typu IP65 przestaje być skuteczna.
Uważnie obserwujemy zmiany rezystancji podczas tych testów. Jeśli wartości zaczynają się zmieniać, wiemy, że element grzewczy przestaje funkcjonować. Wysyłamy tylko te lampy, które zachowują stabilną pracę przez cały cykl testowy.
Trudny balans
Istnieje tu trudny kompromis. Jeśli uszczelnienie będzie zbyt grube i szczelne, unikniemy dostępu wilgoci – ale ciepło zostanie uwięzione wewnątrz. Jeśli przewody nie będą mogły „oddychać”, ciepło przeniknie do ich elementów, co doprowadzi do ich uszkodzenia. To jak chodzenie po linie – musimy znaleźć odpowiedni balans. Poświęciliśmy dużo czasu na dostosowanie obudowy tak, by była wodoodporna, ale jednocześnie nie przekształcała się w mini piec.