Bazı kızılötesi ısıtıcıların neden durmadan çalışmasının sırrı
Kızılötesi ısıtıcılarla ilgili bir gerçek var: Çoğu zaman ısıtma elemanının bozulması sonucunda bu cihazlar çalışmayı bırakmaz. Genellikle ilk olarak elektrik kabloları arızalanır.
Elektrik kablolarının kuvars veya seramik tüpün içine nasıl girdiğini düşünün. Bu cihazları maksimum sıcaklığa kadar ısıttığınızda, o bölge bir felaket alanına dönüşür. Eğer bu bölge tamamen hava geçirmez değilse, oksijen içeri sızar. Böylece tungsten filamenti okside olmaya başlar ve ısıtıcı beklenenden çok daha erken bozulur.
“Ucuz” ürünlerin sorunları
Toplu üretilen birçok ısıtıcı, aradaki boşlukları doldurmak için basit yapıştırıcılar veya düşük kaliteli silikonlar kullanır. Bu yöntem bir süre işe yarar. Ancak yeterli sayıda ısıtma ve soğutma döngüsünden sonra bu malzemeler sertleşip kırılgan hale gelir. Bir kez çatlak oluştuğunda her şey biter. Nem ve hava içeri girer, yalıtım malzemeleri dökülür ve birdenbire yüksek sıcaklıkta kalan açık kablolar ortaya çıkar. Bu da kısa devreye yol açar.
Biz farklı bir yöntem kullanıyoruz. Tamamen hava geçirmez bir yapı sağlamak için yüksek yoğunluklu cam-metal contalar veya özel seramikler kullanıyoruz. Böylece vakum veya halojen gazı tüpün içinde kalır ve oksijen de dışarıda kalır.
Her şey üretim şeklinde yatar
Çoğu imalat hattı, kuruma sürecini aceleye getirir. Biz ise öyle yapmıyoruz. Contalarda hiçbir hava boşluğu kalmaması için kontrollü bir termal kuruma süreci kullanıyoruz.
Neden bu önemli? Çünkü hava boşlukları küçük yalıtkanlar gibi davranır. Bu durum, içerideki yalıtım malzemelerinin erimesine neden olur. Bu da donanımınız için ciddi bir tehlikedir.
Yanlış anlamayın; dünyanın en iyi contalarının bile sınırları vardır. Eğer bunları havasız bir alanda kullanırsanız, çevredeki sıcaklık zamanla tüm organik yalıtım malzemelerini yok edecektir. Yine de kabloların nefes alabilmesi için biraz alan bırakmak gerekiyor.
Ancak doğru şekilde mühürlenirse? İşte bu, birkaç ayda bir değiştirilmesi gereken bir parça ile 10.000 saat boyunca sorunsuz çalışan endüstriyel bir bileşen arasındaki farktır.